Skocz do zawartości


Zdjęcie

Survivor Albumowy - Uważaj Kochanie! (edycja 2)


  • Please log in to reply
585 replies to this topic

#1 Rodia

Rodia

    Użytkownik

  • Members
  • 1785 Postów
  • Płeć:Mężczyzna
  • Skąd:Warszawa

Napisano 16 listopad 2010 - 11:49

Dołączona grafika

Czas wypełnić deal z margotką i dogodzić.

Wiedząc, że ten surwajwor zgarnę ja, od paru już dni próbowałem wymyślić co nowego można powiedzieć o albumie, który wyznaczył dźwięk U2 na całe lata 90., tak jak The Unforgetteable Fire wyznaczył na 80. i ATYCLB na dwutysięczne. Oczywiście nie jest żadną tajemnicą, że ta próba jest w tym momencie jak przyjście z kilogramem wódy pod pachą na imprezę, która dawno się skończyła, zespół zszedł ze sceny, ludzie śpią pod stołami, a jakaś samotna para liże się jeszcze pod ścianą. Wymyśliłem więc, że zamiast pisać o oczywistościach, które wszyscy czytaliście już miliony razy ustosunkuję się do paru opinii o AB, które różni dziwni ludzie, a zwłaszcza część tego forum, posiadają.
Zacznijmy właśnie jednak od rzeczy oczywistej:

Achtung Baby to najlepszy album U2 po The Joshua Tree.

Uffff, napisałem to, teraz już powinno być z górki. Że co, że nie, że Pop? Pop, który miał niesamowity potencjał ideowy, który następnie z braku czasu spieprzono muzycznie, bo McGuinnes wywalał ich już na trasę i który załamał się pod ciężarem swoich własnych ambicji? Że ATYCLB? Zbiór przebojowych letnich pioseneczek, które super brzmiały w radiu i na koncertach - i tylko tyle. TUF? Pretensjonalny, ze średnimi tekstami, a po tysięcznym przesłuchaniu tą eterycznością już można się porzygać. Oczywiście fakt, że do tysięcznego przesłuchania w ogóle się dociągnie jest dowodem jak zajebisty longplay to jest in the first place - jak zresztą wszystkie te płyty, które uwielbiam. Problem w tym, że AB jest zwyczajnie lepsze.
Jest lepsze bo tu nie ma słabego tracka. Bo cała płyta ma wyraz, smak i intensywność, koherentny i wyrazisty dźwięk, którym tamtym często brakuje. Słuchanie AB to jak podążanie jednym ciągiem myślowym od początku do końca co zostało osiągnięte zarówno przez katorgę jaką ci goście w Niemczech przeżywali jak i zapał tekstowy Bono, którego talent songwriterski w tym momencie był u szczytu i wymiatał po całości. In the garden I was playing the tart, I kissed your lips and broke your heart. Itd., wiadomo o co cho. Nie ma tu niepotrzebnej nuty, sekundy, dźwięku, ta płyta jest idealnie oszczędna w swojej barokowości. Doskonała. Dla mnie, bo taką właśnie elegancką muzę lubię najbardziej. Zabierzcie mi Elvis Presley and America z TUFa albo Grace z ATYLCB, a nawet tego nie zauważę. Z AB nie wyobrażam sobie zniknięcia jednego choćby kawałka, tak jak z TJT.
No i jednak zacząłem powtarzać po reszcie, ech. Ale co ja poradzę, że mnie wkurza, że sobie Niezalowa Grupa Wsparcia Głuchoniemych U2Forums wymyśliła, że AB to jest jednak średnie i że oni wolą Popowe smuty. A przecież AB nie jest średnie. Jest zajebiste. Każdy z tych tracków jest:

1. Zoo Station
2. Even Better Than The Real Thing
3. One
4. Until The End Of The World
5. Who's Gonna Ride Your Wild Horses
6. So Cruel
7. The Fly
8. Mysterious Ways
9. Tryin' to Throw Your Arms Around the World
10. Ultraviolet (Light My Way)
11. Acrobat
12. Love Is Blindness


Pewnie napisałbym więcej i zarzucił jakimiś pseudo-pro analizami i porównaniami do artystów okresu, ale z powodu mojego ograniczonego wykształcenia i rozeznania muzycznego wolę się nie narażać na kompromitację :P

Dziewicza runda trwa do czwartku 18 listopada do godz. 23.59.59. Już się boję cyrków, które tu będziecie odstawiać...

#2 acr

acr

    mam tu fajne drzewko

  • Moderatorzy
  • 16292 Postów
  • Płeć:Mężczyzna
  • Skąd:skądinąd.

Napisano 16 listopad 2010 - 11:58

ale jajo, dopiero teraz skumałem

Dołączona grafika
papierowy księzyc z nieba spadł, skończył się wideo film! <3

yeah! :D

#3 derka

derka

    Lady with the spinning head

  • Moderatorzy
  • 5048 Postów
  • Płeć:Kobieta
  • Skąd:z krainy Oz

Napisano 16 listopad 2010 - 12:43

Dobra, to ja zacznę, uff

So Cruel

There's always a chance as long as one can think
this is music : last

#4 Masseur

Masseur

    Użytkownik

  • Members
  • 868 Postów
  • Płeć:Mężczyzna

Napisano 16 listopad 2010 - 12:51

Jakoś nigdy nie przekonałem się do Zoo Station... Może po prostu wszystko inne jest lepsze? :P

#5 brzo

brzo

    Użytkownik

  • Members
  • 134 Postów
  • Płeć:Kobieta
  • Skąd:Tychy

Napisano 16 listopad 2010 - 12:56

tu dopiero będę miała dylematy...

So Cruel

#6 Melon

Melon

    Użytkownik

  • Members
  • 704 Postów
  • Płeć:Mężczyzna
  • Skąd:Bardziej z nikąd niz skądkolwiek

Napisano 16 listopad 2010 - 13:00

Jak ja nie cierpiałem tej płyty w czasie gdy się ukazała!!!!!!
Biegałem jak oszalały po akademiku i krzyczałem "gdzie jest moje U2????????!!!!!!!!!"
Jak ja tej płyty nie lubię teraz. Teraz w tym momencie.
Bo nie ma kawałaka do odstrzału. Wszystko jest genialnie nagrane.
z losoawania wyszło mi że jednak So Cruel
Ale to trudny wybór
"Życie należy przeżyć tak aby nie wstydzić się lat przeżytych bez celu!"


#7 acr

acr

    mam tu fajne drzewko

  • Moderatorzy
  • 16292 Postów
  • Płeć:Mężczyzna
  • Skąd:skądinąd.

Napisano 16 listopad 2010 - 13:03

mam dylemat czy trzasnąć drzwiami w mordę So Cruel czy skandalizować w ramach zemsty za to co Rodia nawypisywał o Pop, ATYCLB i Unfogettable Fire.

#8 U2roopa

U2roopa

    Użytkownik

  • Root Admin
  • 6525 Postów
  • Płeć:Mężczyzna
  • Skąd:Wawa

Napisano 16 listopad 2010 - 13:19

Z bólem serca, bo fortepian z początku jest świetny ale So Cruel.

#9 margo

margo

    Użytkownik

  • Members
  • 4101 Postów
  • Płeć:Kobieta
  • Skąd:zielone wzgórze

Napisano 16 listopad 2010 - 13:32

wiem o czym, wiem, że dobre, wiem, wiem, wiem...
ale dla mnie tylko dobre jest

Zoo Station

bo reszta jest zdecydowanie wyżej, nawet so cruel :P

Music can change the world, because it can change people.
 


#10 acr

acr

    mam tu fajne drzewko

  • Moderatorzy
  • 16292 Postów
  • Płeć:Mężczyzna
  • Skąd:skądinąd.

Napisano 16 listopad 2010 - 13:35

ej no, co Wy, macie wersję płyty z Bottoms na openerze czy co?

(swoją drogą też lepsze niż So Cruel i parę innych...:P )

#11 user420

user420

    Użytkownik

  • Members
  • 5213 Postów
  • Płeć:Mężczyzna

Napisano 16 listopad 2010 - 13:42

So Cruel

#12 Unknown Caller

Unknown Caller

    Użytkownik

  • Members
  • 941 Postów
  • Płeć:Mężczyzna
  • Skąd:Heartland

Napisano 16 listopad 2010 - 13:56

Ctrl C -> Crtl V

So Cruel

See through in the sunlight


#13 Masseur

Masseur

    Użytkownik

  • Members
  • 868 Postów
  • Płeć:Mężczyzna

Napisano 16 listopad 2010 - 14:41

ej no, co Wy, macie wersję płyty z Bottoms na openerze czy co?

(swoją drogą też lepsze niż So Cruel i parę innych...:P )


Nie bardzo. So Cruel >> Zoo

#14 Witas

Witas

    Użytkownik

  • Members
  • 7064 Postów
  • Płeć:Mężczyzna

Napisano 16 listopad 2010 - 14:57

So Cruel (2/10)

#15 Olka88

Olka88

    Użytkownik

  • Members
  • 635 Postów
  • Płeć:Kobieta
  • Skąd:Poznań

Napisano 16 listopad 2010 - 15:08

Even Better Than The Real Thing nie trawiłam nigdy

#16 Greg

Greg

    Użytkownik

  • Members
  • 402 Postów
  • Płeć:Nie powiem

Napisano 16 listopad 2010 - 15:13

Chcialbym tylko napisac , ze Achtung baby , to jest najlepszy album U2 . Nie bede bral udzialu w tym glosowaniu , bo nie ma na tym albumie slabych piosenek , jak dla mnie , wszystkie sa genialne i sa definicja prawdziwego stylu U2.

Dzieki za uwage . Dobranoc ,
Achtung Baby Master

#17 Witas

Witas

    Użytkownik

  • Members
  • 7064 Postów
  • Płeć:Mężczyzna

Napisano 16 listopad 2010 - 15:16

Dzięki!! :-)

#18 vieux_capitaine

vieux_capitaine

    Użytkownik

  • Members
  • 1041 Postów
  • Płeć:Mężczyzna
  • Skąd:Trójmiasto

Napisano 16 listopad 2010 - 15:37

Uff, długo czekałem aż ponownie na tapetę wróci dyskusja o AB. Głównie dlatego że jak to Rodia cudnie określił

Niezalowa Grupa Wsparcia Głuchoniemych U2Forums wymyśliła

że Achtung to album słaby i dlatego że przekopując się przez to forum nie znalazłem żadnego argumentu który by mnie o słuszności tego stwierdzenia przekonał (samemu też nie będąc w stanie takowego wypracować). Lektura wątków jedynie utwierdziła mnie w moim bezczelnym mniemaniu że za tą całą niechęcią kryje się właśnie... niechęć. Nie wynikająca z niepodważalnych racji lecz zwyczajna, czymś powodowana niechęć do takiego U2 jakie pojawiło się wraz z tym albumem. Niniejszym pozwoliłem sobie napisać coś takiego, na obronę choć może bardziej pod analizę aby może sprowokować coś a może kogoś zastanowić. Bo z nagim stwierdzeniem sprawy że "AB jest słabe i choj" zgodzić się nie mogę.
Przepraszam Was bardzo że to takie długie i pewnie zagmatwane ale jakoś zależało mi aby ukazać to co ja widzę gdy o AB myślę. Więc, jeżeli choć jednej osobie będzie się chciało będę szczęśliwy.






Rok 1990. Właśnie upadł komunizm. Państwa Bloku Wschodniego walą się jak domino, zwalił się mur berliński. System który przez prawie pół wieku dyktował podświadomością europejczyków i amerykanów idzie w odstawkę, trwający nieprzerwanie od dziesięcioleci postęp technologiczny napiera coraz bardziej szalonego tępa. Słowem, wszystko ulega diametralnej zmianie. Być może dlatego właśnie Bono pomyślał że nadeszła chwila aby dokonać jakiś diametralnych zmian we własnej działalności. Świadomie piszę tu o Bono bo "Achtung Baby" to cel osiągnięty wspólnym wysiłkiem zespołu ale cel przez Bono postawiony. No dobrze. U2 osiągneli poprzednimi 3 albumami wiele, ile to każdy z nas doskonale wie, i nie ma sensu się na ten temat rozwodzić. Dość rzec że chłopaki kilka lat wcześniej obrali sobie pewną ścieżkę którą chcieli podążać, pewną konwencję którą chcieli wypełnić. I wypełnili ją, osiągając w jej granicach niemalże wszystko. Jaka była ta konwencja? Jakże dla nas oczywista. Widzimy ją dziś w hasłach i obrazach zamykających się w jednym pojęciu, nabrzmiałym od swojej kulturowej wielowątkowości: Ameryka. Okres który rozpoczyna się we wspomnianej przez Rodię eteryczności TUF a kończył na dogłębnym dotarciu do miąszu amerykańskości na RAH. Przez te lata w muzyce U2 brzęczały echa myśli i strumieni zdarzeń: Prawa Człowieka, idee niepodległości, wolności i demokracji, protestancki entuzjazm, napięcia rasowe. Biegliśmy poprzez otwarte, nieskończone przestrzenie Ameryki a nasze serca przepełniała nadzieja, energia dana przez ginące w pustynnym piachu perspektywy, wrażliwość na niesprawiedliwości i radość działania. Takie było U2 drugiej połowy lat '80.

Ale przyszedł rok 1990. I Bono widząc pełnie dotychczasowego dorobku na tym polu toposów postanowił zwrócić ciężar treści zespołu w inną stronę. Jak wszyscy kochani wiecie, zespół w tym okresie pojechał do Berlina i siedział tam przez pewien czas, być może chcąc być na topie zaaferowanych politycznie a być może po to aby zdecydować w co pójść dalej. Jak wyglądał ten przełomowy moment? Czy chłopaki najpierw wykminili że skoro wyeksploatowali jedną wielką geo-kulturową przestrzeń to warto zwrócić by się było ku drugiej, przecież im bliższej, czy też Bono siedząc sobie kiedyś przy piwie i brzdąkając nieporadnie odkrył że piosenki które chodzą mu po głowie mają ściśle określony pierwiastek wspólny. Tego nie wiem. Faktem jest że piosenki które powstały podczas sesji berlińskich (oraz około nich) zwięźle bazują na podłożu kulturowym jakim jest Europa tak jak Joshua Tree zasilona została bezpośrednio z wielkiego wora który określamy sobie tutaj pojęciem Ameryki.
W tym miejscu pewnie podniosą się głosy sprzeciwu które co najmniej sceptycznie pytać będą o to powiązanie rzekome z kulturą europejską i dostrzegać w Achtung Baby raczej smęcenie wywołane prawdopodobnie skomercjalizowaniem się pewnych standardów zespołu niż jakimkolwiek rzeczywistym projektem nawiązań. Bo gdzie jest na "Achtungu" chrześcijaństwo? Gdzie jest Św. Augstyn? Gdzie klasycy: Cyceron, gdzie Arystoteles (choć przekaz U2 nigdy nie sięgał aż tak głęboko)? Ba, nawet Voltaire'a i Diderota tam się nie znajdzie. Skąd wynikają więc te niby-nawiązania tak często wspominane przez samych członków zespołu? Czy jest więc Achtung Baby dziełem skomercjalizowania się U2, pójściem ich na kompromis z trendami zapewniającymi sukces do którego niektórzy, co bardziej nieogarnięci smutni słuchacze starają się dorobić filozofię? Nic bardziej mylnego!

Ruch myślowy jakim był romantyzm stanowił prawdopodobnie największą rewolucję tego typu w historii Europejskiej kultury. Aby to zrozumieć, pojąć należy ogromne konsekwencje jakie niósł za sobą ruch oświeceniowy który w rezultacie (kiełkowaniu romantyzmu) doprowadził do zasadniczej zmiany: zastąpienia w pojmowaniu metafizycznym Boga przez podmiot indywidualny. Od końca osiemnastego wieku to nie Bóg, czy system teocentryczny był wyznacznikiem rozumowania Europejczyka, to już nawet nie postulowany przez oświeceniowców rozum lecz subiektywnie odczuwająca jednostka stała się miarą wszechrzeczy. Tą krótka dygresja za którą ogromnie was przepraszam istotna jest jednak dla tego co chcę napisać.
Gdy bowiem powstawała warstwa tekstowa utworów podczas sesji berlińskich powstał także pewien system literacki u Bono który dominował w latach '90. W tym kluczu, sytuacje o których śpiewał Bono zostały obrane z wszelakich prób wepchnięcia w miary takich czy innych światopoglądów (wcześniej i później u Bono się pojawiających, bo przecież każdy ma jakieś swoje podejście do wszystkiego). W ten sposób, teksty U2 weszły w całkowicie inną rzeczywistość. Romantyczną rzecz jasna. Ich tematem stała się miłość, lecz opisywana jedynie przez pryzmat intensywnego jej doznawania a co za tym idzie oderwana od ogólniejszych prób interpretacji uczuć. Trudno rozsądzać czy poetyka tych tekstów na tym zyskała czy straciła. Stała się na pewno bardziej intymna i bardziej frapująca. Podmiot, który przybrał na Achtung Baby postać człowieka cierpiącego z powodu nieszczęśliwej miłości jest zwróceniem się autora w stronę właśnie tej tematyki jaką jako pierwszy podjął europejski romantyzm. Ostatecznie to romantyczne cierpienie zarówno u Bono jak i u Goethego czy Hugo spowodowane jest tym że odrzucone zostały ramy które wcześniej usadawiały miłość w jakiś hierarchiach światopoglądowych. Bo co może boleć bardziej od nieszczęśliwego uczucia które zyskało rangę absolutu? W tym sensie jest to album "o". O tym wszystkim co zaczęło się w okresie nazywanym przez literaturoznawców Sturm und Drung. Czy może nawet bardziej, ta płyta jest tym. Poprzez dokonanie zmiany zespół wchodzi w nową przestrzeń, staję się zmianą która jest przejawem europejskiej mentalności, nacechowanej pesymizmem i subiektywizmem.
Oczywiście są na tej płycie elementy również bardziej przyziemne. Przestrzenność Ameryki została zastąpiona przez wielość różnych elementów co zwłaszcza widoczne jest w warstwie muzycznej. Motywy na "Achtungu..." mieszają się tak jak prądy kulturowe we współczesnej Europie: orientalizm Mysterious Ways, modernizm Zoo Station leniwy dekadentyzm So Cruel czy surrealizm Tryin' To Throw Your Arms Around The World. Eklektyzm zawarty w muzyce tej płyty jest tak samo chaotyczny jak spacer współczesnymi europejskimi stolicami. Pesymistyczny wydźwięk albumu tak charakterystyczny dla mentalności europejskiej XX wieku że mógłby towarzyszyć tak opowiadaniom Sartre'a jak i filmom Polańskiego. To wszystko, cały ten subtelny ciężar emocjonalności jednostki przewija się przez piosenki na Achtung Baby lecz można by pomyśleć że wisi także, niczym fioletowy tytoniowy dym, nad głowami niedobitków siedzących po knajpach Paryża czy Berlina Zachodniego tak w latach '60 jak i '80 i '90.

Na czym polega więc siła tej płyty? Przede wszystkim na tym że jest autentyczna. U2 nagrało album pełen piosenek o rzeczach realnie istniejących które prędzej czy później spotykają większość z nas. Genialne wyczucie subtelności w stylu i ogromna wrażliwość w warstwie tekstowej sprawiają że wciąż jej słuchamy bo wiernie oddają to co nas trapi. Jednocześnie brak jej (tak jak i powojennej Europie) beztroskiej nadziei, cierpienie podszywające każde uczucie o którym pisze Bono jest ciężkie do zapomnienia - tak jak w rzeczywistości. Ileż uczucia, jak potężny ładunek emocji kryje się w tym baby, baby, light my way nie zrozumie nikt kto nigdy nie miał powodu aby sobie to podśpiewywać idąc ulicą. A może zrozumie? Może tej płyty nie lubić, tak jak każdej innej ale nie może zarzucać jej słabości 'merytorycznej'. Bo tak jak poprzednio, U2 weszli tym albumem w jakąś konwencję i napełnili ją treścią do granic, osiągając wszystko co osiągnąć w jej ramach można było. Achtung Baby jest dla tych którym kiedyś, pomimo litanii pocieszeń i wyjaśnień kończących się stwierdzeniami w stylu 'nie był/a ciebie warta', przyszło w udziale materialnie odczuwać wielki dół. I którzy lubią posiedzieć czasem samotnie nad szklanką koniaku, otoczeni papierosowym dymem ze świetlistą nocną metropolią za oknem, nie po to aby się dołować i cokolwiek bezsensownie rozpamiętywać ale po to aby zastanowić się co chciało nam kiedyś powiedzieć życie przepuszczając przez piekło nietrafionych relacji międzyludzkich. Piekło to inni. Dziękuje za uwagę i idę po kolejną szklankę koniaku. Dobranoc.
Thru the darkness
of Future Past
the magician longs to see...
one chants out
between two worlds
Fire - walk with me.

#19 acr

acr

    mam tu fajne drzewko

  • Moderatorzy
  • 16292 Postów
  • Płeć:Mężczyzna
  • Skąd:skądinąd.

Napisano 16 listopad 2010 - 15:40

nie chciałbym tu psuć zabawy, bardzo ładny tekst, ale...

że Achtung to album słaby


..przecież nigdy nikt tak nie powiedział :D

#20 zooshe

zooshe

    Użytkownik

  • Members
  • 765 Postów
  • Płeć:Kobieta
  • Skąd:WAWA

Napisano 16 listopad 2010 - 15:51

Fajny tekścik jakoś nigdy nie przyszło mi do głowy rozpatrywanie AB w kontekście romantyzmu, ale jak widać sprawa jest do głębszego przemyślenia.
Ps nigdy nie spotkałam się z opinią, że AB to słaba płyta. Naprawdę są takie osoby?!?
"Basista umiera i idzie prosto do rock and rollowego nieba, u którego bram wita go Archanioł Gabriel. Tuż za nim widać w ożywionej rozmowie Jimiego Hendrixa, Johna Lennona, Elvisa Presleya, Janis Joplin i Keitha Moona.
Nieopodal mężczyzna w kowbojskim kapeluszu i skórzanej kurtce udziela instrukcji innym osobom. Zdumiony basista pyta archanioła: Czy, to Bono? Nie wiedziałem, że umarł. Gabriel odpowiada: Nie, to nie jest Bono. To Jezus Chrystus. Wydaje mu się tylko, że jest Bono."




Użytkownicy przeglądający ten temat: 0

0 użytkowników, 0 gości, 0 anonimowych